Bursiti

Prezantimi i bursitit

Një bursë (bursa në shumës) është një qese ose xhep i lubrifikuar dhe i mbushur me lëng, ngjitur ose i vendosur ndërmjet indeve të forta ose të buta, që redukton fërkimin dhe tensionin ndërmjet kockave, nyjeve, tendinave dhe/ose lëkurës. Bursiti shfaqet kur një bursë irritohet ose inflamohet.

Etiologjia e bursitit

Ai mund të zhvillohet si përgjigje ndaj një traume, mbipërdorimi kronik, një infeksioni (i njohur gjithashtu si bursit septik) ose ndaj disa sëmundjeve reumatike sistemike (për shembull, përdhesi, poliartriti reumatoid [PR]). Shkaqet e bursitit nuk përjashtojnë njëri-tjetrin (për shembull, pacientët mund të paraqesin njëkohësisht bursit septik dhe të përdhesit).

Vlerësimi diagnostik

• Ekzaminimi fizik – Shenjat më të zakonshme të bursitit janë dhimbja, ënjtja dhe ndjeshmëria pranë një nyjeje.
  • Bursiti akut – Dhimbja dhe kufizimet funksionale të shkaktuara nga një bursit akut zhvillohen zakonisht gjatë ditëve. Bursiti akut i një burse sipërfaqësore shpesh shkakton ënjtje, nxehtësi dhe eritemë të lëkurës mbuluese, ndërsa bursiti akut i një burse të thellë rrallë shoqërohet me ndryshime të dukshme në ekzaminim. Lëvizja aktive e muskujve ngjitur me bursën e përfshirë dhe përkulja e nyjes që ngjesh bursën zakonisht e përkeqësojnë dhimbjen. Në të kundërt, lëvizja pasive dhe zgjatimi i nyjes zakonisht nuk e rëndojnë dhimbjen, përveç nëse bursa e prekur ngjeshet.
  • Bursiti kronik – Pacientët me bursit kronik shpesh paraqesin simptoma të pranishme prej javësh, madje muajsh, dhe mund të kenë kufizime funksionale për shkak të dhimbjes ose kontrakturave dhe atrofisë muskulore dytësore ndaj imobilitetit. Pacientët me bursit kronik të një burse sipërfaqësore mund të paraqesin ënjtje të bursës dhe trashje të murit të bursës që mund të palpohen në ekzaminim. Nxehtësia lokale dhe eritema mbuluese janë zakonisht më pak të theksuara se gjatë një procesi akut, dhe dhimbja është më e vogël se ajo që pritet në raport me shkallën e ënjtjes.
• Kur të aspirohet – Aspirimi i një burse inflamatore tregohet sapo lind dyshimi për bursit septik ose bursit dytësor ndaj një artropatie kristalore. Në rastet ku bursat e prekura janë të thella, relativisht të paarritshme dhe/ose afër strukturave të tjera të rëndësishme (për shembull, një arterie ose një nervi kryesor), ne përdorim imazherinë (për shembull, ekografinë ose tomografinë e kompjuterizuar [TK]) për të na udhëhequr në vend të palpimit të vetëm. Lëngu i bursës duhet të dërgohet për një ngjyrim Gram, një kulturë bakteriale (aerobe dhe anaerobe), një numërim të globulave të bardhë (WBC) me diferencial dhe një vlerësim të kristaleve me mikroskopi me dritë polarizuese.
• Kur të kryhet imazheria – Shumica e pacientëve nuk kanë nevojë për imazheri ; megjithatë, ajo mund të tregohet në rast traume, kur nevojitet udhëzim për aspirimin e bursës ose injektimin intra-bursal të glukokortikoideve, dhe/ose për të përjashtuar diagnoza të tjera kur nevojitet një ndërhyrje e shpejtë (për shembull, nekroza avaskulare e kokës femorale që imiton një bursit iliopsoas).

Diagnoza

Diagnoza e bursitit vendoset klinikisht mbi bazën e anamnezës sugjestive dhe një ekzaminimi fizik koherent. Karakteristikat kryesore klinike varen nga shkaku, lokalizimi dhe kronicitetit, por shpesh përfshijnë një ndjeshmëri, një dhimbje të shoqëruar me lëvizje që rrisin presionin e bursës (shpesh një përkulje e nyjes), një ënjtje të bursave sipërfaqësore dhe kontraktura të nyjeve dhe/ose një trashje të murit të bursës në bursitin kronik. Lëngu i bursës duhet të jetë jo i përgjakshëm dhe i zbehtë (leukocite <500/mm3) në rastet e bursitit që nuk shkaktohen nga një infeksion ose përdhes.

Trajtimi i bursitit​​

Qëllimi kryesor i trajtimit të pacientëve me bursit është të reduktohet dhimbja dhe kështu të përmirësohet lëvizshmëria me shpresën e reduktimit të rrezikut të zhvillimit të komplikimeve si kontraktura nyjore ose dobësi muskulore. Është gjithashtu e rëndësishme të adresohen të gjithë faktorët kontribues, si një sforcim i tepruar i nyjeve, një çekuilibër mekanik ose sëmundje reumatike sistemike të fshehta.

Për shumicën e pacientëve me bursit të thellë, ne sugjerojmë një injektim intra-bursal të glukokortikoideve si trajtim plotësues sesa të administrojmë AINS të vetëm (Grada 2C). Injektimet intra-bursale të glukokortikoideve nuk administrohen në rast rreziku për bursit septik potencial. Në të njëjtën mënyrë, ne zakonisht i shmangim injektimet intra-bursale për bursitet sipërfaqësore për shkak të një rreziku të shtuar komplikimesh.

Pacientët me të gjitha llojet e bursitit mund të përfitojnë nga një menaxhim konservator, duke përfshirë një pushim relativ, një mbrojtje të nyjeve, kompresa të ftohta dhe një analgjezi. Tek pacientët që nuk kanë kundërindikacion ndaj anti-inflamatorëve jo steroidë (AINS), ne zakonisht propozojmë një trajtim prej një deri në dy javësh me AINS për të ndihmuar në reduktimin e inflamacionit dhe dhimbjes (për shembull, ibuprofen 600 deri në 800 mg tri herë në ditë). Masa terapeutike plotësuese mund të jenë të dobishme për pacientët me disa sindroma (p.sh.: kinezioterapi, jastëkë specifikë).

Burimi: UpToDate