Vendndodhja e disekcionit të karotidës
Disekcionet e karotidës ekstrakraniale ndodhin zakonisht në 2 cm ose më shumë përtej bifurkacionit të karotidës, pranë ose ngjitur me nivelin e bazës së kafkës. Disekcionet e karotidës intrakraniale janë më të shpeshta në segmentin supraklinoid. Disekcioni i arteries vertebrale ndodh më së shpeshti në proceset tërthore cervikale nga C6 në C2 (segmenti V2) ose në segmentin ekstrakranial midis procesit tërthor të C2 dhe foramenit magnum në bazën e kafkës (segmenti V3).
Patofiziologjia
Ndarja e shtresave të murit arterial çon në disekcion. Një lumen i rremë shfaqet në hapësirën ku gjaku infiltrohet në murin e enës. Hemorragjia mund të jetë për shkak të një çarjeje intimale ose të rezultojë nga një rupturë ose një patologji tjetër në vasa vasorum. Disekcionet subintimale të karotidës shkaktojnë stenozë ose okluzion të lumenit, ndërsa disekcionet subadventiciale çojnë kryesisht në formimin e aneurizmave disekuese.
Etiologjia e disekcionit të karotidës
Disekcioni mund të rezultojë nga një kombinim i mangësive të brendshme në integritetin e murit arterial dhe faktorëve të jashtëm, duke përfshirë traumat e vogla. Shumë faktorë rreziku dhe aktivitete nxitëse të propozuara janë lidhur me disekcionin.
Epidemiologjia
Disekcioni i karotidës i arterieve cervikale dhe cerebrale ndodh te rreth 3 persona për 100 000 individë të të gjitha moshave, por është përgjegjës për një të katërtën e të gjitha goditjeve cerebrovaskulare te të rinjtë.
Manifestimi klinik i disekcionit të karotidës
Të dhënat nga studimet e popullatës dhe raportet spitalore sugjerojnë se disekcioni çon më shpesh në një goditje ishemike ose një atak ishemik kalimtar, zakonisht i paraprirë ose i shoqëruar nga simptoma lokale si dhimbje qafe, dhimbje koke, sindromi Horner dhe/ose neuropati kraniale.
Megjithatë, këto studime mund të nënvlerësojnë përqindjen e rasteve që janë asimptomatike ose të shoqëruara vetëm me simptoma lokale. Disekcioni i karotidës intrakraniale mund të çojë në mënyrë të jashtëzakonshme në hemorragji subaraknoidale.
Vlerësimi dhe diagnostikimi i disekcionit të karotidës
Ne kryejmë një imazheri multimodale jo-invazive urgjente me rezonancë magnetike (IRM) dhe angiografi me rezonancë magnetike (ART) të kokës dhe qafës, ose me tomografi të kompjuterizuar (TDM) dhe angiografi me tomografi të kompjuterizuar (ART) të kokës dhe qafës për të konfirmuar një diagnozë fillestare të disekcionit cerviko-cefalik dhe për të udhëhequr vendimet seriale të trajtimit.
Megjithëse karakteristikat klinike mund të ngjallin dyshim për disekcion të karotidës, diagnoza konfirmohet nga rezultatet e imazherisë cerebrale. Në veçanti evidentimi i një stenoze arteriale të gjatë dhe të hollësuar, një okluzioni të hollësuar, një aneurizme disekuese (pseudoaneurizëm), një lamelacioni intimal, një lumeni të dyfishtë ose një hematomi intraparietal.
Burimi: UpToDate