Epidemiologjia e meningjiomës
Meningjioma përbën rreth një të tretën e tumoreve parësore të sistemit nervor qendror (SNQ), duke u shfaqur kryesisht te personat e moshuar me një mbizotërim tek femrat.
Shkaku i meningjiomës
Etiologjia e meningjiomës nuk njihet në shumicën e rasteve. Megjithatë, ekziston një lidhje e qartë me ekspozimin e mëparshëm ndaj rrezatimit, e cila shoqërohet me një periudhë latente që mund të tejkalojë 30 vjet. Meningjiomat janë një manifestim i shpeshtë i shvanomatozës së lidhur me NF2, dhe mutacionet somatike të gjenit NF2 mund të kontribuojnë gjithashtu në zhvillimin e meningjiomave sporadike.
Patologjia
Meningjiomat klasifikohen sipas sistemit të vlerësimit të Organizatës Botërore të Shëndetësisë. Lezionet e shkallës 1 të OBSH-së janë beninje dhe kanë përgjithësisht një prognozë të favorshme, ndërsa meningjiomat atipike (shkalla 2) dhe malinje (shkalla 3) kanë shumë më tepër gjasa të përsëriten.
Lokalizimi i meningjiomës
Meningjiomat mund të shfaqen kudo duke u nisur nga dura mater, më shpesh në kafkë. Rreth 10 për qind e tyre vijnë nga palca kurrizore.
Paraqitja klinike
Shumë meningjioma kanë një rritje të ngadaltë dhe zbulohen rastësisht gjatë një studimi të neuroimazherisë. Këto mund të jenë pa simptoma ose me pak simptoma. Simptomat e tumoreve të mëdha mund të ndryshojnë ndjeshëm në varësi të vendndodhjes së masës.
Imazheria
Në MRI, një meningjiomë tipike është një masë ekstra-aksiale me bazë durale, izointense ose hipointense ndaj lëndës gri në T1, izointense ose hiperintense në densitet protonik dhe në ponderim T2, dhe shoqërohet me një përforcim të fortë homogjen të kontrastit pas administrimit të gadoliniumit.
Diagnoza diferenciale
Diagnoza diferenciale e meningjiomës përfshin një gamë të gjerë entitetesh neoplazike dhe jo-neoplazike. Megjithatë, këto janë të rralla dhe pothuajse gjithmonë diagnostikohen pas marrjes së indeve, për shkak të ngjashmërisë së tyre klinike dhe radiografike me meningjiomat.
Diagnoza
Një diagnozë përfundimtare e meningjiomës dhe klasifikimi i saj si beninje, atipike ose malinje kërkon konfirmim histologjik në momentin e biopsisë ose të kirurgjisë. Për tumoret e vogla dhe me pak simptoma, diagnoza bazohet në gjetjet karakteristike të imazherisë.
Burimi: UpToDate